همیشه نفرین من به راهت ِ به دل سیاه تو نگاهت

تا ابد فقط میگم خدا خدا کیِ میشه از دل تو دلم جدا

میدونم همش تو رو به عشق تو میدونم چقدر شلوغه دل تو 

الهی خونه خرابت ببینم تا ابد توی عذابت ببینم

دیگه از نبودنت نمی سوزم دیگه حتی چشم به در نمی دوزم

برو اشک نریز با یاد دلم دیگه نمی خوامت باهات نمی مونم

دیگه حتی نمی خوام اسمتو فریاد بزنم مثل عاشق تو کتابها اسمتو داد بزنم

بترس از اون روز که با من چشم تو چشم بشی من تو فکر تو بودم تو بودی تو فکر کی ؟

خیلی ساده از من گذشتی من ساده تر میگذرم مثل قبل از نبودنت تو خودم نمی شکنم

میشنوم صدایی که هچوقت تو نشنیدی صدایی که میگفت تو از جدایی میترسیدی

آره میترسیدم ولی حالا میگم بی خیال حرفات تکراری شده یه حرف جدید بیار

کاش می شد ببینمت بهت بگم دیگه از دیدن تو سیر دلم

کاش می شد دیگه چشمام نبیننت از درخت غم دیگه تو رو نچینمت

کاش می شد چشماتو گریون میدیدم توی تنهایی و غم دلتو خون می دیدم

کاش می شد برق چشمام بارون کنه سیل غم بیاد و تو رو داغون کنه

یکی بود یکی نبود

یه دروغ کهنه بود

یکی موند یکی نموند

حرف راست یه قصه بود

یکی موند با غصه ها

به غم عشق مبتلا

یکی رفت چه بی وفا

با دورنگی آشنا

نالش از دیوه نبود

پشتشو دوری شکوند

اونکه موند ریشه پوسوند

دلشو غصه سوزوند

با همه عشق و وفا

راهی شد تو قصه ها

زیر آوار جفا

دل دادش به هر بلا

قصه ها به سر رسید

اونکه موند یه قصه ساخت

اما هی هستی شو باخت

گم شدن تو قصه ها

توی شهر عاشقا

اون به عشقش نرسید

هیشگی خوابشو ندید

گل یادش رو نچید

اگه بمیری این این روزا

همون که خیلی عزیزه

خیلی دوست داشته باشه

یکی دو روز اشک می ریزه

 اون که دیگه عاشقته

یه هفته مشکی می پوشه

بعدم تو رو یادش میره

با یکی دیگه می جوشه

 اگه بمیری این روزا

کک کسی نمیگزه

کسی واسه مراسمت

 حلوای مفت نمی پزه

 کسی به پات نمیشینه

کسی به پات نمی مونه

بعد دو سال هیشکی واست

فاتحه هم نمی خونه

 اون وقتا تا یکی می مرد

 از گریه بودصورتا خیس

حالا هزار تا میمیرن

عین خیال هیشکی نیست

 اگه بمیری این روزا

کک کسی نمیگزه

کسی واسه مراسمت

 حلوای مفت نمی پزه

 کسی به پات نمیشینه

کسی به پات نمی مونه

بعد دو سال هیشکی واست

فاتحه هم نمی خونه

تا زنده ای و محتاجی

محبت همه کمه

همچین که یکی می میره

عزیز می شی واسه همه

 اگه بمیری این این روزا

همون که خیلی عزیزه

خیلی دوست داشته باشه

یکی دو روز اشک می ریزه

 اون که دیگه عاشقته

یه هفته مشکی می پوشه

بعدم تو رو یادش میره

با یکی دیگه می جوشه

سهم من ،

آسمانيست كه آويختن

پرده اي آن را از من مي گيرد

سهم من،

 گردش حزن آلودي در باغ خاطره هاست

و در اندوه صدايي جان دادن كه به من مي گويد:

((دست هايت را دوست مي دارم))

::فروغ فرخزاد::